vdab.be Recenzje 73

Ik volgde een cursus receptionist bij VDAB in samenwerking met CVO Miras. Na 2 en halve maand ( 2 weken voor het einde van de opleiding) werd ik van de cursus gegooid door CVO Miras dit zonder geldige reden. Er waren cursisten die het slechter deden en meer afwezig dan aanwezig waren. Dit kwam door het pestgedrag van 1 docent! Ik diende klacht in hiervoor. Het antwoord was dat dit niet mocht gebeurd zijn en dat men niets meer kon doen... Bij de Vlaamse ombudsdienst werd eveneens klacht ingediend waar hetzelfde antwoord kwam. Resultaat terug naar af en begeleider stuurde men dan maar niets die mij niet interesseert want er waren maar 3 keuzes. In plaats van een degelijke oplossing te zoeken of een nieuwe kans te geven in een andere opleiding. Het mocht niet gebeurd zijn is het enige wat men allemaal zei en zal niet meer gebeuren voor de volgende cursisten. Ik ben daar vet mee... Een regelrechte schande. Mensen helpen... ja in de grond boren!

De diensten van de VDAB zijn veel beter dan van zijn franse homologue FOREM. Ik ben een gehandicapte werker en de VDAB heeft mijn handicap gereken tijdens een zoektocht terwijl de FOREM heeft me helemaal laten vallen. Zo dat ik een goede werker ben in Vlaanderen maar niet meer in Wallonië.

Om werkloosheid correct te benaderen, dient men rekening te houden dat vele ambtenaren op oneerlijke wijze hun jobs hebben verkregen, zeker op hogere niveaus. Er zijn mensen die nooit beroep moeten doen op de VDAB door linken met lokale mandatarissen. Men kadert het allemaal dermate in dat de malversaties niet aan het licht kunnen komen. Het hele systeem is pervert.

Ik heb de reviews gelezen en ze hebben allemaal gelijk. Zelf meegemaakt hoe je 'begeleider' niet luistert naar wat je zegt, maar (en ik neem aan dat we allen besproken werden in vergaderingen) elke keer als ik (verplicht) kwam, een telefoontje pleegde en vroeg aan de persoon aan de lijn: jullie nemen toch mensen van 50+ aan?, echte shaming alsof ikzelf geen moeite deed. Ik solliciteerde ELKE dag, goot dat in een lijstje en stuurde dat ook naar haar door, kreeg nooit geen antwoord, tot ik er iets van zei en dan kwam er altijd een : mooi! of 'goed gedaan' terug alsof ik een kind was. Elke keer kwam er een nieuw idee naar boven: neen je moet geen halftijds willlen, ja doe wat vrijwilligerswerk, of ga eens langs bij een interimkantoor..Op een dag zat ik daar weer en dan bleek een stage het antwoord te zijn (die je zelf moet zoeken..) en kwam ik er terwijl ik praatte achter dat de telefoon openlag en haar supervisor meeluisterde. Die is op hoge poten binnengekomen en heeft me al roepend gekleineerd alsof ik niet wou werken. Ze hebben 5 jaar van mijn leven verspild, ik kreeg dan ook maar 225 euro per maand uitkering, en mijn CV is 10 keer (heb het uitgerekend) op hun verzoek veranderd. Toen een ander persoon dan nog 6 jaar opleiding eruit wou halen (is niet relevant voor wat jij zoekt) heb ik de eer aan mezelf gehouden en me uitgeschreven. Was al te oud 5 jaar eerder, dus geen werk meer gevonden. Een goede raad: zoek zelf, geef de hoop niet op en laat je leven door niemand anders bepalen behalve door de mensen die van je houden.

Ik wil nul sterren geven maar dat kan spijtig genoeg niet.
Na een loopbaan van 38 jaar ben ik als ervaren onderhoudstechnieker door faillissement van het bedrijf bij de vdab beland. Hallucinant genoeg moest ik een opleiding volgen als ... onderhoudtechnieker!
Daar zaten ook cursisten bij die bijna geen woord Nederlands spraken maar toch een Nederlandstalige technische opleiding moesten volgen. Te gek voor woorden!
1 instructeur was echt een zielig en arrogant figuur die de cursisten als kleine kinderen behandeld. Wat een egotripper was me dat seg!
Als ik mijn begeleider wou spreken was hij ofwel met vakantie ofwel ziek.
Vdab is een incompetente en geldverslindende instantie.

ik heb een op leiding gevolg als logistiek assitent die heb ik op een snel traject afgewerkt op 5 maanden .
in het volwassen onderwijs . dat was allemaal oke
maar dan kwam het ik wilde de opleiding zorgkundige volgen maar helaas krijg ik het antwoord dat ik niet toegelaten werd door vdab . Omdat ik op een test bij HIVSET wat bij vdab werd afgenomen .niet voldoen de punten had . dus dit dateert van 2024 .maar ik wil vooruit voor een job te vinden in de zorg sector maar helaas bij elke instantie komt vdab weer de voor schijn van nope .in welke maatschappij leven wij mensen die vooruit willen worden afgestraft een mogen geen opleiding volgen naar hun droom job .vdab wil alleen maar gouden haantjes waar ze geld in willen steken de rest er van word gewoon weg geblazen daar zijn ze niets mee .een dan maar zeggen .in grote woorden IEDEREEN KAN EEN OPLEIDING VOLGEN een ik zeg daar op veel blabla maar juist niet ja .er staan er veel in de kou die een bijscholing willen volgen maar hun regels een wetten ook van de overheid daarom zijn er zoveel werknemers die snacken naar persooneel leg de lat maar hoog een de kosten hoe kun je nu zo werk vinden . ik vind ze moeten niet seleteren op basis wie ze voor hun hebben ze moeten is beter luisteren naar de persoon hoe een waarom zit hij zo een dan kom je veel verder als mensen te discrimineren een af te wijzen zo duw je soms mensen nog verder in de put .
Ik zeg maar open jullie ogen is VDAB wij zijn mensen geen beesten

Nog nooit in mijn leven een slechte review geschreven maar kijk, het is nodig. Want wat is me dit??? Net een telefonisch gesprek gehad met een persoon die nog minder empathie had dan een gehaktbal. Maar als ik zo de andere reviews las, is een gevoelloos persoon zijn gewoon een vereiste om te mogen werken voor VDAB. Voor heel de VDAB klucht; schaam jullie diep!

Studie doet er niet toe, uw gezinssituatie doet er niet toe, uw eigen voorkeuren doen er niet toe. Even een snelcursus in menselijkheid: soms zijn er zaken gaande in iemand zijn of haar leven die het solliciteren even bemoeilijken. Daar kan de persoon in kwestie niet altijd aan doen. Jij, als vdab begeleider/ster, mag best begrijpen dat dit kan gebeuren, doch benadrukken dat solliciteren wel belangrijk is. Maar er is een verschil met benadrukken en de grond in boren. Zeker als de persoon in kwestie nog maar 3 maanden aan het zoeken is. Jeetje, wat is nu drie maanden in een mensenleven? Er is meer in het leven dan snel snel de eerste de beste job aannemen. Ik heb 5 jaar een managersfunctie gehad. Omdat ik vorig jaar een kindje heb gekregen en even niet fulltime kan werken aangezien hij ‘maar’ 3 dagen naar de opvang kan, is het mijn eigen schuld dat ik niet kan solliciteren op de vacatures die mij aanspreken en in mijn expertise liggen, want ik ben niet meer flexibel genoeg. Oh jee. Ik moet dan maar gaan poetsen volgens mevrouw. Het is mijn eigen schuld dat mijn zoontje niet 5 dagen naar de opvang kan want ik ben niet op tijd begonnen met zoeken naar een crèche tijdens mijn zwangerschap. Pardon mevrouw vdab begeleidster? U kent mij of? Ik ben wél op tijd beginnen zoeken maar blijkbaar bent u niet actueel en/of van deze planeet want de opvang is in het algemeen al lang een ramp. Ik voelde mij een 15-jarige die de les werd gespeld door een volkomen vreemde. Niet ok. Zo ga je niet met mensen om. Zo motiveer je mensen niet. Geen idee of VDAB dat begrijpt. Dus een goede tip, met begrip, vriendelijkheid, menselijkheid, empathie en als het nodig is een beetje peper in iemand zijn gat, daar kom je verder mee dan iemand gewoon kleineren, dingen insinueren en schoolmeestertje spelen.

Daarbij zei mevrouw tegen mij dat ik 10x per week moest solliciteren. En dat is nog een minimum, vertelde ze. 10x per week solliciteren een MINIMUM??? Ik las hier ergens tussen de reviews 3x. Ik weet niet wat mevrouw haar probleem is, maar aub collega’s van mevrouw de VDAB begeleidster, help haar. Ze ziet het niet meer zo duidelijk allemaal wat kan en niet kan en wat haalbaar en logisch is.

Om toch een beetje positief te eindigen, ik had in februari een kort gesprek met een werkneemster van de VDAB in Antwerpen en zij had wel begrip voor mijn situatie en dat is fijn. Des te meer ik verschoot van het gesprek van deze ochtend.

Hopelijk lezen jullie de reviews en doen jullie er wat aan. En wees niet bang, ik ben hier niet om te profiteren van de waanzinnig zalige genereuze uitkering die ik krijg (schandalig weinig want oeps ik heb ocharme 3 maanden 4/5de gewerkt voor mijn baby’tje ipv fulltime dus hierop direct afgestraft thanks systeem). Ik solliciteer van zodra ik kan en op mijn eigen voorwaarden. Het leven is te kort om dingen te doen die je niet wilt doen. Neem dat maar van mij aan.

Ziek met fibromyalgie. Chronische pijn en vermoeidheid. Stuur mij de VDAB verplicht om voor hem te werken als wijkwerker voor 4,10 per uur en de begeleider zegt tegen mij zwijgt over jouw pijn bij solliciteren en lacht! Ze verdienen aan de cheques. En dan na 1 jaar moet van deeltijds al voltijds werken. Voor iemand die ziek is is dit onmenselijk! Ze hebben totaal geen empathie!!!

Men belt vdab oostende vraagt opleidingen en uitleggen van welke opleiding die de herkenning geeft...dit moe ik ma opzoeken ...ja moest ik da weten zou ik hen geen hulp vragen he ...
Dan duurt super lang voor afspraak te krijgen ...Dan omdat een mens zegt ma tis juist daar dak hulp voor nodig heb om te weten of herkend opleiding is ...dus vroeg ik hun hulp ..en tis van zoek et om en vroeg ..hoe kan ik dan weten dat herkend is ..ja da.weten wiender ook nie ..miet opzoeken ..
Ma wa is da.??? Ja man dan zeggen ze dat we nie wiln werken ...en omdat je stem nie zacht genoeg klinkt gaan ze daar over beginnen plaats van de info dat me.s nodig heeft...

Slechtste ervaringen ooit spijtig genoeg bestaat er geen andere optie en is vdab verplicht. Het boeit hun helemaal niets als de papiertjes maar worden ingevuld.
Op 1 jaar tijd heeft vdab mij dit gebracht: van stage bij mijn droomjob naar orderpicker in magazijn proficiat systeem.

De manier waarop hun systeem werkt is onrealistisch.Je bent verplicht om elke week 3 keer te solliciteren (ook via andere uitzendkantoren).Toen ik een job gevonden had die halftijds was telde dat niet, En moest ik dus nog een andere job zoeken.Omdat ik al een job had werd ik altijd gebeld op mijn werk.
Veel doen ze eigenlijk niet, ook veel dingen zijn niet duidelijk.
Ik heb geprobeerd om me uit te schrijven omdat dit gewoon niet aangenaam of haalbaar is.Maar Natuurlijk is alles van de website duidelijk behalve waar je je moet uitschrijven.Ik had een mail gestuurd om te weten of ik me werkelijk heb uitgeschreven, krijg ik later nog een brief om te zeggen dat ik wel nog ingeschreven ben.

Absoluut geen aanrader! Je komt naar daar om geholpen te worden, niet om gekleineerd te worden. Uit het niets begint A.H. te roepen dat ik niet gemotiveerd ben, dat ik een depressief plantje ben en dat ikzelf tot het aggresieve toe was. Gewoon omdat ik ook een mening had over mijn loopbaan, en deze mening heb ik op een beleefde manier gezegd, dat kunnen alle betrokkenen bevestigen die bij het gesprek aanwezig waren. alle workshops binnen VDAB heb ik wel gezien of gedaan. Ik word van het ene traject in het andere gezet, en krijg de ene nutteloze stage na de andere. Over de workshops nog maar te zwijgen. En dit gratis zonder sociale rechten op te bouwen. Natuurlijk ben ik op de duur niet meer gemotiveerd! Het enige wat ik wil is een betaalde baan. Nu had A.H. een traject uitgestippeld, en rarara je kan het al raden "weer stages!" 🙄 Ik dacht deze vlieger stijgt niet op. En dit na een jaar wijkwerken gedaan te hebben aan 4,10€. Na jaren intensief gesolliciteerd te hebben, kwam er uiteindelijk iets uit bus. Niet mijn droomjob, maar ik was al blij met deze kans. En ik heb direct een vast contract gekregen, ik stuur dit naar mijn bemiddelaar A.H. Nooit respons gehad! Uit het niets dossier gesloten en gedaan, nog nooit in heel mijn leven heb ik zo een arrogant persoon tegengekomen binnen VDAB. In Beringen zijn ze nog lief/behulpzaam en denken ze echt mee. A.H. wil me gewoon bezighouden en mijn leven leiden! Ik ben dolgelukkig dat ik niets meer met deze persoon te maken moeten hebben. U missie is niet geslaagd na 20 gesprekken/Workshops, Activeringstrajecten en nutteloze stages. Allemaal pure tijdverspilling! Ik kan u misschien wel één goede raad geven, ga op pensioen en laat een jonger talent u plaats innemen! Want u bent totaal niet meer up-to-date! 🙂

VDAB Temse

Slechtste bemiddelaars ooit - absoluut onprofessioneel en respectloos

Mijn ervaring met deze bemiddelaars is ronduit schandalig. Hun houding is allesbehalve professioneel: opdringerig, onbeschoft, argwanend en volkomen respectloos. Toen ik mijn situatie uitlegde, kreeg ik de hautaine opmerking: "Waarom werk je dan niet?" Dit was niet alleen denigrerend, maar ook ongepast gezien mijn omstandigheden. Nog erger was de kleinerende uitspraak: "Met zo'n houding geraak je nooit aan werk." Dit zegt meer over hún tekortkomingen dan over mijzelf, en het is een raadsel hoe ze überhaupt klanten kunnen behouden.

Hun onbeschaamdheid kende geen grenzen, getuige de opmerking: "Het is iedereen zijn schuld behalve die van jou." Deze uitspraak is niet alleen een directe aanval op mijn integriteit, maar toont ook een totaal gebrek aan nuance of begrip. In plaats van naar mijn verhaal te luisteren, schoven ze alle schuld op mij. Daarbij kreeg ik sterk de indruk dat ik te maken had met iemand die volledig ongeschoold leek—een schrijnend gebrek aan empathie en professionaliteit dat alle geloofwaardigheid tenietdoet.

En alsof hun eerdere vertoon van minachting nog niet genoeg was, volgde de opmerking: "Ik hoop dat je werk gevonden hebt voordat je terug bij mijn collega op gesprek moet." Hoe diep moet je intellectueel niet gezonken zijn om jezelf in één zinsnede zo volledig te ontmaskeren en je eigen onbetrouwbaarheid te bevestigen? Dit soort taal is geen hulp, maar een verkapte dreiging, bedoeld om angst en onderdanigheid op te wekken.

De onprofessionele behandeling bereikte haar dieptepunt toen ik 40 kilometer moest reizen voor een zogenaamde "vacature-dag", waar ik uiteindelijk niets ontving. Twee vacatures werden aangekruist, alsof ik die zelf niet kon vinden. Het was een bureaucratische formaliteit, een lege schijnvertoning die enkel bedoeld was om de schijn van betrokkenheid op te houden. Zo'n gebrek aan respect voor mijn tijd en inspanning getuigt van een cynisme dat verder reikt dan simpele incompetentie; het is een fundamentele desinteresse in de waardigheid van de werkzoekende.

Wat het nog erger maakt, is dat ik hen op de hoogte had gebracht van mijn sollicitatiegesprek diezelfde dag, maar in plaats daarvan vroeg ze wie mij allemaal had benaderd na mijn sollicitaties. Alsof een sollicitatiegesprek dat dezelfde dag plaatsvond totaal onbeduidend was – geen vlees, geen vis, geen volwaardig iets, gewoon iets om het raam uit te kwakken.

Hun gedrag straalt een venijnige combinatie uit van valse vriendelijkheid en manipulatie, als een poging om je in een hoek te drijven. Dit soort arglistig gedrag heeft geen plaats in een professionele omgeving.

Bepaalde collega’s van de ‘bemiddelaarster’ vonden het kennelijk amusant om zich ongegeneerd te gedragen (enkele stonden zelfs op), niet beseffend dat ik hen haarscherp in het vizier had door het plexiglas voor mij. Eén van hen liet zich zelfs verleiden tot een bijzonder onvriendelijke opmerking, alsof het ondenkbaar was dat ik oren had en mee kon luisteren.

Wat betekent dit?
Deze ervaring gaat niet alleen over mij als individu; het wijst op een breder systeemfalen. De VDAB, een instelling die ontworpen is om mensen te begeleiden, lijkt haar rol te hebben gereduceerd tot een instrument van controle en onderdrukking. Het probleem is niet alleen professioneel, maar fundamenteel moreel. Dit is een organisatie die haar morele kompas heeft verloren

Mijn advies? Houd alle e-mails bij, noteer alles en confronteer hen bij wangedrag, verdraaiingen en disrespect. Vertrouw hen nooit volledig, want hun manipulaties en subtiele dreigementen zijn er enkel op gericht om je in een zwakke positie te brengen. Zodra de gelegenheid zich aandient, zullen ze zonder schroom het laatste restje grond onder je voeten wegtrekken.

Dit kantoor biedt geen hulp; het ontneemt je alleen maar meer van wat je al hebt: je tijd, je waardigheid en je vertrouwen. Het straalt een diepgewortelde ongeloofwaardigheid uit die niet alleen zijn eigen falen blootlegt, maar ook dat van het systeem dat het zou moeten vertegenwoordigen.

VDAB leeft en teert van subsidies dat is hun enige doel, statistich bewijzen dat ze nuttig zijn aan de overheid. Dit is heel erg in twijfel te trekken aan de bereikte resultaten te zien. Door de vele interne afwezigheden (begrijpelijke depressies) in de lokale vestigingen, gaan ze 'outsourcen' naar nog minder begane bedrijfjes, die je zogezegd coachen / motiveren, enz. (Waar dus feitelijk niets van komt, want ook onderbemand.) Mijn dochter is na haar bachelor al 1,5 jaar ingeschreven op de VDAB, stopt niet met soliciteren, maar krijgt nog steeds geen uitkering (ook al is het goedgekeurd). Als werkzoekende moeten vechten tegen de VDAB die u werk moeten bezorgen is een toxische verhouding, waar je tegen de administratieve mastodont toch niet kan winnen. De zetel aanschrijven met klachten heeft ook geen zin. VDAB is in den feite doelloos, nutteloos en kost te veel aan de maatschappij. (=ik en alle anderen die wel werken)

I have very very bad experience with VDAB. I received a fellowship which can improve my training and practice to find long term work in Belgium. the RVA told me, they will accept if I do the fellowship but I need the permission from VDAB. They rejected the exemption I asked for, with non-convincing reasons. I feel so depressed. I lost the opportunity because of VDAB. The reason I applied for the exemption is because my fellowship is unpaid and I still need the unemployment benefits from the HVW. VDAB also does not appreciate or put efforts to understand over qualified scholars, meanwhile I feel that being over qualified is a big problem here. Their decisions always take long time to be issued. I am extremely disappointed.

De slechte ervaringen stapelen zich op. Na mijn vorige review heb ik een vervolg. Ik ga het proberen kort houden. Ik heb een job, administratieve functie, via IBO contract van 6 maand. Ik durfde niet te weigeren en vond ook dat de ervaring nuttig was. Ervaring opdoen is dan ook het enige positieve. De rest is enkel positief voor de werkgever. Goedkope werkkracht. Ik blijf een werkloze in elk opzicht, maar ik WERK wel hé, even hard als de rest, maar je wordt er niet voor beloond. Het beetje loon dat VDAB stort blijkt bruto te zijn, dus het volgende jaar zwaar belast. De VDAB heeft ook dingen verzwegen en gelogen. Ze zeiden dat mijn uitkeringen zouden bevriezen, dus niet dalen per 3 maand. Maar dat geldt enkel voor de voltijdsen en ik werk 4/5de. Ik ben daar altijd duidelijk in geweest. Mijn uitkering daalt nu met €10/dag! Financieel gestraft worden terwijl je hard werkt! Nou moe, wat een motivatie om te werken zeg! Wat is er trouwens mis met 4/5de werk? Iemand met een beperking moet daar evenveel energie insteken. Ten tweede is het een job voor mensen zonder diploma wat ik pas heel laat te weten kwam, ik durfde geen nee meer zeggen. Ik heb een bachelor diploma! Wat denkt de VDAB eigenlijk over mij? Hoe vernederend zeg! Met als gevolg dat ik maar weinig leer, ik kan alles direct, ik verveel me steendood en zelfs de collega's vinden mij re goed voor de functie. De VDAB schat mensen zeer laag in, zien mensen met een beperking als achterlijk en liegen er op los. Ik zal blij zijn dat die 6 maand voorbij is en ik van de VDAB af ben. Ik zal mezelf wel hogerop werken, hun 'hulp' kan ik missen als kiespijn.

Als inwoner wordt je verplicht deze grove nalatige diensten te gebruiken. Nul medewerking, nul behulpzaamheid. Enkel snakken, bijten en schorsen.

Ik ben in avondopleiding bij thomasmore mezelf aanhet omscholen, nu in mijn laatste jaar mag ik stage gaan volgen maar vdab doet er alles aan om mij geen vrijsteling te geven voor deze periode, elk excuus is goed om mij te weigeren. Zoals altijd is een orgaan dat werkt voor de belgische staat het struikelblok aan vooruitgang, waardeloze organisatie die een dictatoriale houding heeft ten opzichte van hard werkende burgers.

1 ster is al veel te veel ! Het is echt te erg voor woorden . Na een loopbaan van 30 jaar ongewild werkloos geworden door ziekte en beperkingen. In plaats van te helpen duwen ze de mensen gewoon de afgrond in . Ze laten je je eigen leven niet meer leiden en willen je continu vrijwilligerswerk laten doen . Gratis werken en goed weten dat je dat werk niet aankan door de helse pijn . Blijven pushen,pushen en nog meer pushen totdat ik zei dat ik gewoon terug een normale betaalde job zou zoeken in plaats van vrijwilligerswerk te gaan doen . Toen was het hek helemaal van de dam . Zelfs moeien met mijn privé leven . Ik mag niet gaan samenwonen met mijn vriend en werken kan ik volgens GTB niet. Alleen gratis werken in een rusthuis kan ik blijkbaar wel . Dat is helemaal niet mijn doel . Als ik mezelf dan toch helemaal naar de vaantjes moet werken zal het betalend zijn . Hun fameuze traject van 18 maanden is een flop . Ze boden me gratis psychische begeleiding aan . Wat een grap ! 1 keer heb ik mijn hart mogen luchten en dat is me zuur opgebroken. Sindsdien leiden zij mijn leven . 100 keer heb ik al verteld welk werk ik graag zou willen en hopelijk nog kunnen doen . Telkens komen ze terug op de proppen met dat vrijwilligerswerk en onbetaalde stages in rusthuizen . Psychische hulp ? Naar workshops gaan over welke soorten slaap er bestaan . Heb alles keurig gedaan maar niets is goed genoeg . Nu hebben ze me eindelijk zo hard gepusht zodat ik besloten heb om een ziekte uitkering aan te vragen . Ze hebben me mentaal helemaal gekraakt. Heb na 7 jaar depressief te zijn nog nooit zo diep in de put gezeten . Bah,bah,bah...

Kort en bondig samengevat: Inschrijving bij de VDAB. Na 2 weken een telefonische screening. Na 4 weken eerste uitnodiging. Na 2 maanden werkloosheid mag je je jobkeuze niet zelf meer kiezen. Na 4 maanden kan je al uitgesloten worden van een uitkering. Na de uitkering heeft de VDAB geen zin meer. Conclusie: De VDAB zoekt geen werk voor jou. De werkGEVER heeft ALTIJD gelijk. De werkZOEKENDE nooit. Punt aan de lijn.